“Düşük Yoğunluktu Çatışma, doğası gereği askerî değil politik bir mücadeledir. Düşük yoğunluklu çatışmalarda askerî galibiyet her zaman siyasî zaferi güvence altına almamaktadır. Askerî galibiyet, devletlere kendi koşullarını yaşama geçirmek için sadece bir fırsat anı sunmaktadır. Bu anı doğru değerlendiren devletler askerî zaferi siyasî zafere dönüştürürler. ”
Türkiye ise bu sınıfta değildir. Askerî galibiyetin sunduğu fırsat anını değerlendirememiş, gerçekleştirebileceği siyasî bir konsept üretememiş olan Ankara, PKK'nın istediklerini AB'ye tam üyelik sürecinin bir parçası olarak adım adım gerçekleştirmektedir. Türkiye'nin kendi inisiyatifinin dışında gelişen Türk devlet ve siyasetinin etnikleşmesi ile etnikleşmenin kurumsallaşması sürecinin Türkiye'yi hangi aşamaya taşıyacağı önümüzdeki yılların temel meselesi olacaktır.